Przygody Tomione w Hogwarcie

Soundtrack:

1. Adam Lambert "Whataya Want From Me"
2. Linkin Park "What I've Done", "Leave Out All The Rest"
3. Guns N Roses "Used To Love Her"
4. Pierce The Veil "King For A Day" (Ft. Kellin Quinn)

Rozdział trzeci

• Tematem naszych dzisiejszych zajęć jest animagia – usłyszałam głos Minolty.
  Właśnie udało się nam (mnie i Draco) wkroczyć w wielkim stylu
  na transmutację. McGonagall się skrzywiła. To chyba jedyna mina, którą "Mi" potrafi zrobić.
• Proszę, proszę. Kto nas zaszczycił swoją obecnością... . Panna Lestrange i Pan Malfoy. Siadać na swoje miejsca i nie przeszkadzać!
• Spoko. Zawsze tak robię – odezwałam się ze złością.
• Masz jeszcze coś ciekawego do powiedzenia,Panno Lestrange? - spytała zimno Minerwa.
  Głupia kocica nigdy mnie nie lubiła. Może dlatego, że byłam
  od niej inteligentniejsza? Mniejsza z tym. Chuj mnie to teraz obchodzi!
• A żebyś kurwa wiedziała! Jesteście bandą pseudo dobrych idiotów! Udajecie, że zło Was nie kręci, a tak naprawdę marzycie o tym żeby dołączyć do Voldemorta! - wydarłam się.
• Skąd taki wniosek? - zapytał Harry Dżejms Portier, Barry Trotter czy jak tam go jeszcze zwą.
• Nawet Ty chciałbyś do niego dołączyć. Myślisz, że nie widzę jak bardzo lubisz władzę – zaśmiałam się wrednie.
• Nigdy! On zabił moich rodziców! Jest podłym draniem i mordercą! Nienawidzę go!
• Och, zamknij się wreszcie! Nie będę dłużej słuchać tych bzdur! Wychodzę, Minolta! - rzuciłam w stronę osłupiałej opiekunki Gryffindoru.
• Tomione, zaczekaj! - zawołała Hermiona.
• Sorka, Miona. Muszę iść. Draco, idziemy – powiedziałam.
  Trzasnęłam drzwiami za nami. Blondyn złapał mnie za ramię
  i mocno trzymał.
• Co Ty kurwa wyrabiasz?! Pojebało cię zupełnie?! Chcesz mieć kłopoty? - wydarł się na mnie.
• Mam to daleko w dupie. Są ważniejsze sprawy niż jakaś durna transmutacja!
• Co się stało, kochanie? - spytał trochę spokojniejszym tonem.
• Martwię się, Draco. Co z nami będzie jeśli Potter wygra?
• Nie wiem. Nie myśl o tym teraz.
• A kiedy, Draco? To może się stać w każdej chwili. Nie chcę stracić ojca po raz kolejny ... .
• Obiecaj mi coś – powiedział blondyn.
• Co takiego? - zapytałam.
• Obiecaj, że kiedy zacznie się prawdziwa walka ukryjesz się razem z moją matką, siostrą i Islą.
• Ale, Draco, nie mogę się ukryć. Nie mogę ze względu na mojego ojca, ciebie, Lucjusza, Severusa, Bellatrix ... . Przecież wiesz – wyszeptałam cichutko, drżąc na całym ciele.
  Draco przytulił mnie mocno. Nagle usłyszeliśmy
  chrząknięcie. Spojrzałam na tego ktosia, który ośmielił się na mnie chrząknąć.
• No pięknie. Drops musiał wyleżć. Pewnie zabrakło mu jego cytrusków i stęsknił się za "Małą Mi" – pomyslałam wrednie.
• Panna Lestrange, pan Malfoy – powiedział i skinął swoją łepetyną na powitanie.
• Joł, ziom – odezwałam się.
  Draco szturchnął mnie łokciem w bok żebym
  się zamknęła.
• Czy nie powinniście być czasem na transmutacji? - spytał uprzejmie Alpo (Albus dla niewtajemniczonych xD).
• Tak, profesorze. Tylko Tomione nie czuje nie zbyt dobrze i idziemy właśnie do SS – odpowiedział Draco.
  Niezły z niego kłamczuszek.
• Co się stało, panno Lestrange? - zapytał Albus.
  Udawał tylko, że się o mnie troszczy. Tak naprawdę
  miał mnie daleko w du... eee ... miejscu gdzie słońce nie dochodzi.
• Barry próbował mnie otruć – odrzekłam i chwyciłam się za brzuch.
  Grę czas zacząć.
• Jaki Barry? W Hogwarcie nie ma żadnego ucznia o takim imieniu – odezwał się Drops po chwili namysłu.
• Chodziło jej o Pottera. Biedaczka, już majaczy – syn Lucjusza odparł i otoczył mnie troskliwie ramieniem żebym nie upadła.
• Zaprowadź pannę Lestrange do SS, panie Malfoy. I powiedz pani Pomfrey żeby informowała mnie na bieżąco o stanie zdrowia pacjentki– Alpo zwrócił się do Dracosława.
• Dobrze, profesorze – blondyn się podlizywał.
  A tak naprawdę to Drakkie-Poo ma super misyję od
  tatusia – ma zaavadować Dropsiarza aby ten nie przeszkadzał. Jestem więcej niż pewna, że mu się powiedzie. Draco jest wspaniałym czarodziejem.
  Dumbuś poszedł irytować kogoś innego. Kiedy tylko zniknął
  mi z oczu odparłam:
• Kiedyś go zaavaduję! Zobaczysz, Draco.
  Dracuś uśmiechnął się słysząć moje słowa.
  Również nie darzył sympatią brodatego Dropsa. Pewnie dlatego iż ten uzależniony od cukierków gupol faworyzował Trottera i lubił kurczakożercę.
• Idziemy do Cassiopei? - spytałam blondyna.
• Po co chcesz iść do mojej siostry? Przecież jest teraz na zajęciach – powiedział Ślizgon.
• No właśnie jej nie ma. Pewnie szaleje gdzieś z Teodorem.
• Czemu miałaby to robić? - Draco nie ogarniał.
• Rozkmiń w końcu, mądralo – rzuciłam z sarkazmem.
• WTF?
• Cassiopeia chodzi z Teo już od jakiegoś czasu.
  Dracuś miał minę jakby odwołali tegoroczne święta.
• Kurwa, czemu ja o niczym nie wiem?! - krzyknął nieźle wkurzony.
• Twoja siostra nie chciała cię denerwować – powiedziałam łagodnie.
• No to jej kurwa nie wyszło! Jestem wkurwiony na maxa i zaraz zajebię Teodorowi w ryja! - wydarł się Drakkie-Poo.
• Stul pysk, idioto! Chcesz żeby wielbiciel cukierków znowu tu przylazł? Bo ja nie. I lepiej żeby tak żostało – uciszyłam blondaska.
• Tomione, ale ... - zaczął, ale nie dałam mu skończyć.
• Zamknij ryja, debilu! Idziemy! - rozkazałam.
  Użyłam mojego "tonu ostatecznego" przy którym nie ma
  już żadnej dyskusji. Skierowaliśmy się w stronę lochów gdzie mieściły się Pokój Wspólny i sypialnie Ślizgonów. Wiedziałam gdzie mam iść. Przez sześć lat zdążyłam dogłębnie poznać te tereny (jeśli wiecie co mam na myśli haha).
• Jak myślisz, gdzie mogą być? - zapytał Draco.
• Nie pamiętasz gdzie mieliśmy największą zabawę? - odpowiedziałam pytaniem na pytanie.
• Dormitorium chłopaków – odparł z charakterystycznym uśmieszkiem i błyskiem w oku.
• Tak. Coś czuję, że to będzie niezłe - odrzekłam z ironicznym uśmieszkiem.
• Dlaczego?
• No bo Isla i Blaise też się gdzieś zawieruszyli.
• Chyba nie sądzisz, że ... - zaczął Draco.
  Nie musiał kończyć swej wypowiedzi. Zrozumiałam o co mu chodzi.
• Dokładnie tak sądzę – wyszeptałam.
  Mina mojego seksownego blondyna była genialna.
  Musiałam zacisnąć zęby żeby nie wybuchnąć śmiechem.
  Po pięciu minutach dość szybkiego marszu byliśmy na miejscu.
• Potter śmierdzi – Draco powiedział hasło, a ja myślałam, że się posikam ze śmiechu.
  Sev kocham cię za to hasło! (Ci którzy nie
  wiedzieli o tym, że to Severusek wymyśla haseło do PW Ślizgonów, to gupi mugole i wielbiciele zwierząt xD Szczególnie kurczaków Haha)
  Weszliśmy do PW i biegiem udaliśmy się do sypialni chłopców z szóstego roku.
  Dobrze, że wcześniej rzuciłam na nas
  niewerbalnie zaklęcie wyciszające.
  Nasze gołąbeczki- kochaneczki nie słyszały, że się zbliżamy.
  Wkroczyliśmy do dormitorium jak gdyby nigdy nic.
  Nie byliśmy przygotowani na to, co zastaliśmy w środku.
  Cassiopeia, Isla, Teodor i Blaise gnieździli się na
  jednym łóżku. Chyba nie muszę Wam mówić co robili.
  Draco na widok swojej siostry momentalnie zbladł.
  Widziałam szok wypisany na jego twarzy.
• Nie przeszkadzajcie sobie – odezwałam się, tym samym przerywając ciszę która nastąpiła po naszym "wejściu Smoka" (taaa, gra słów xD).
• My z Tomionką przyszliśmy się tylko trochę poprzytulać – powiedział Draco.
  Chwilę wcześniej wziął głęboki oddech żeby w ogóle
  coś powiedzieć.
• Taaa, jasne, poprzytulać. Chyba uprawiać seks – odrzekła Isla.
  Isla jest bezpośrednia i nie lubi owijać w bawełnę.
• O ile mnie oczy nie mylą, a nie mylą xD właśnie przerabiacie ten etap we czwórkę. Tak więc my z Draconem się ulotnimy – odparłam ze słodkim (czyli wrednym) uśmiechem.
• Ale zanim to zrobimy, prosimy o uśmiech – zawołał Dracosław i zrobił zdjęcie wyciągniętym przed chwilą magicznym aparatem.
  Isla i Cass zaczęły piszczeć. Nie wytrzymałam
  i wybuchnęłam śmiechem. Po chwili reszta dołączyła do mnie.
  Kuffa, to było genialne!
  Siedzieliśmy sobie w szóstkę jeszcze przez kilka godzin
  kiedy nagle przypomniałam sobie o czymś ważnym.
• Kurwa, Draco, mieliśmy iść do SS – wydarłam się na Malfoy'a Juniora..
• Po co? - zaciekawił się Diabeł.
• Hary Pota mnie otruł – zaśmiałam się.
• Aaa, już kminię – odparł Blaise.
• Nie wyglądasz na otrutą – "mądrze" stwierdził Teoś.
• Bravo! Jesteś geniuszem – powiedziałam z sarkazmem.
  Teodor niestety nie zrozumiał aluzji i uśmiechnął
  się do mnie promiennie. Rozpierdoliło mnie to zupełnie, ale nic nie powiedziałam.
• Smoku, masz jakiś alkohol? - spytał Diabełek z szatańskim uśmiechem.
• Tak, ale radzę tego nie pić.
• Dlaczego?
• Bo to zatrute.
• Aaa to wyślij to Barry'emu i podpisz, że to od Rona Łizliego – stwierdziłam ze złym błyskiem w oku.
• Portier nie uwierzy. Rudy idiota nigdy nie miał wystarczająco dużo pieniędzy.
• No to wyślij Dropsiarzowi albo "Małej Mi" – podsunęłam.
• Albo nalejmy Tomionce trochę i w końcu będzie miała objawy otrucia – odrzekł Teo.
  BORZE skąd on bierze te pomysły? Chyba nigdy
  się nie dowiem. Choć może tak jest lepiej, nie uważacie?
• Nie chcę tego mówić, bo nie lubię przyznawać Ci racji, ale zgadzam się z tobą, Nott – odezwał się Blaise.
  No kurwa! On też? Ich chyba pojebało?!
• Porąbało was, debile! - zawołała rozzłoszczona Isla.
  Isla zawsze mnie broniła. Jest genialną przyjaciółką.
  Draco miał minę "WTF?", a Cassiopeia przeglądała się w lustrze.
  Była piękną, wysoką, zgrabną blondynką z szarymi oczami. Ona i Draco byli do siebie bardzo podobni. W końcu są bliźniakami.
• Po prostu pójdę do Seva i poproszę go żeby nas krył. A jak Drops będzie się czepiał, to powiem, że byłam u Severuska – rozkminiłam co mam zrobić i obwieściłam to całemu światu w ten oto podniosły sposób (LOL).
• Nareszcie ktoś powiedział coś mądrego. Nie na darmo jesteś w Ravenclawie. Masz ten umysł i potrafisz rozkminiać – pochwaliła mnie piękna panna Black.
• Dzięki Isla. Draco, na nas najwyższa pora. Idziemy. Miłej zabawy – powiedziałam i przesłałam reszcie całusa.
  Po chwili byliśmy przed gabinetem Sevisia. Zapukałam.
• Proszę – odezwał się Severus.
  Weszliśmy razem z Draco do środka.
• Proszę, proszę, co za zaszczyt mnie spotkał. Draco i Tomione – odparł Snape.
  Mówiliśmy sobie po imieniu. Tak było prościej, łatwiej.
• Severusie, potrzebuję Twojej pomocy – wyszeptałam.
• Co się stało? W jaki sposób mogę ci pomóc? - zainteresował się Mistrz Eliksirów.
• No bo widzisz, Sev. Dzisiaj przez przypadek powiedziałam Dropsowi, że Potter mnie otruł – wyjaśniłam.
• I Dumbledore Ci uwierzył? - spytał czarnowłosy z niedowierzaniem.
• No tak. Jestem dobrą aktorką przecież – stwierdziłam z wahaniem.
• Dobrze, pomogę ci. Co mam zrobić? - zapytał Ten-Który-Bał-Się-Szamponu-Bardziej-Niż-Śmierci.
  Wiedziałam, że Seviś nam pomoże. Gdyby nie
  pomógł, to dostałby Cruciem od tatusia.
• Gdyby Dropsiarz się pytał potwierdzisz, że byłam u ciebie z Draco i dałeś mi antidotum na truciznę. Później kazałeś mi się przespać. Wysłałeś Draco razem ze mną, bo bałeś się, że po drodze do mojego pokoju zemdleję.
• Ok, rozumiem.
• Dziękuję, Severusie – powiedziałam i podbiegłam do niego.
  Przytuliłam go, a zdziwiony Mistrz Eliksirów
  z wahaniem otoczył mnie ramionami. Wiem, że nie przytulał nikogo od czasów Lily i było mu ciężko.
• Nie ma za co. Choć często mnie denerwujesz, to muszę przyznać, że jesteś wspaniała czarownicą – wyszeptał Sev.
  No proszę, komplement od Sevisia.
  To był jednak dobry dzień, choć jego początek nie był najlepszy.
  * Cieszcie się moi fani (podobno takowych mam xD), bo oto przed wami najdłuższy do tej pory rozdział moich beznadziejnych przygód :D
  Dedykuję go wszystkim którzy to czytają.
  Dziękuję Wam! Jesteście wspaniali! <3
  Przyznam się szczerze i bez bicia, że nie chciało mi się przepisywać tego rozdziału xD
  A w następnym, no cóż, poznacie kilku nowych bohaterów.
  Mam nadzieję, że ich polubicie.
  To chyba tyle z mojej strony.
  Wszelkie komentarze są mile widziane :)

Tomione Alexis Malfoy-Riddle